Giriş: Ayak Seslerinden Zihin Seslerine Dünkü 259 bin adımın yankısı hala kulaklarımda ama bugün o enerjiyi masaya, haritaların üzerine taşıyorum. Dışarıdaki o büyük yürüyüş bitti, şimdi zihnimin içindeki o uzun ve engebeli KPSS yollarını arşınlama vakti. 29 Nisan, benim için bir "geçiş" günü; kas gücünden zihin gücüne...
Coğrafya: Toprağın Dilini Çözmek Bugün masamda Türkiye’nin toprakları var. Karadeniz’in yıkanmış podzollarından, Erzurum-Kars’ın o meşhur, dünyanın en verimli toprağı "Çernezoyum"una kadar... Coğrafya çalışmak sadece bir ders değil benim için; attığım o yüz binlerce adımın hangi toprağa bastığını anlamak demek. Bastığın yeri "toprak" diyerek geçmemek, tanımak ve emeğini o toprağa göre şekillendirmek... Tıpkı 1 Mayıs’a hazırlanan bir işçinin toprağını tanıması gibi.
Sade Bir Mola: Beyoğlu’nda Final Yakın Ahmet Ümit’in Beyoğlu Rapsodisi'nde sona yaklaşıyorum. Kitaptaki o gizemli Beyoğlu sokakları, Karmaşanın içindeki o düzeni bulma çabası... Beyaz bardağımda soğuyan çayım, masadaki kalemim ve kitabım; işte benim "sade" dünyamın en sadık dostları.
Kapanış: Emeğin Her Hali Yarın 30 Nisan, 1 Mayıs’ın eşiği. Yarın akşam blogda emeği daha gür konuşacağız ama bugün, o emeğin sessizce ilmek ilmek işlendiği ders masamdayım. Unutma; büyük zaferler sessiz odalarda, disiplinle başlar.
👣 SliveComments
0 Yorumlar